Napisy dedykuję Pauli B. :) Kocham Cię żabciu. Ty o tym wiesz.
Epoka lodowcowa 3
Tłumaczenie ze słuchu by (A.K.) Napisy do poprawek synchro i tekstu z wersją dubbingową.
Do wersji Ice Age 3 Xvid CAM ENG - F4U
Już czas!
Nadchodzę kochanie!
Łapiemy!
Ela ! Ela ! Gdzie jesteś?
- Gdzie ja jestem!? - Mówiłam ci, to tylko kopnięcie.
No tak, tak.
Nastraszyłeś tatuśka, aż mu odbiło i spadł z klifu.
Przepraszam, fałszywy alarm. To było tylko kopnięcie.
- To już 3 raz. - Koniec przedstawienia, rozejść się!
- Widzę że ktoś jeszcze jest przy nadzieji. - Nie jestem w ciąży.
Co za szkoda, byłabyś świetną matką.
- Wiem że się denerwujesz. Ja też. Ale wyluzuj. - Ok.
Zaczynasz brzmieć jak Diego. Gdzie on jest swoją drogą?
Kopytka aż mnie palą !
Patrz na to, nózka za nóżką!
Żryj kurz !
- Już? - Spokojnie nie stresuj dziecka.
Dziecku nic nie jest. To o wydyganego tatuśka się martwię.
Bez podglądania!
Plac zabaw dla młodego!
Jest niesamowity.
- Oh Maniek! - Zrobiłem to sam!
Nasza rodzina.
- A ja to gdzie? - Możesz być na naszej.
- Wpasujesz się. - Dzięki!
Oczywiście wciąż praca wre. Parę ostrych krawędzi tu i ówdzie.
Nie wierzę, próbujesz przerobić naturę pod dziecko.
No co ty, nie bądź śmieszna.
Kochanie, w tym świecie dziecko będzie dorastać. Nie zmienisz tego.
- Jasne że mogę, jestem największy na świecie! - Dobra tatuśku, zobaczymy co zrobisz jak będzie nastolatkiem.
Chodź Sid, nie dotykaj nic! To miejsce dla dzieci. Jesteś dzieckiem?
Lepiej nie odpowiadaj.
Diego, tu jesteś. Omineła cię wielka niespodzianka.
- Tak tak, zobacze to potem. - Spoczo, do zobaczenia.
- Coś chyba gryzie Diego. - Wszystko jest w porządku.
- Powinieneś z nim porozmawiać. - Faceci nie gadają ze sobą o problemach.
- My tylko szturchamy się w ramię. - To głupie.
Dla dziewczyny! Dla faceta to jak 6 miesięcy terapii.
Dobra, dobra, pogadam z nim.
- Czemu to zrobiłeś? - A bo ja wiem?
To słuchaj. Ela myśli że coś cię gryzie.
- Właściwie to niedługo muszę odejść. - Ok, to powiem jej że wszystko gra.
Słuchaj maniek, tracę grunt pod nogami. Nie widzę się jako niańka.
- Co ty wygadujesz? - Mieć rodzinę to coś. Ciesze się twoim szczęściem.
- Ale to twoja przygoda, nie moja. - Nie chcesz być w pobliżu mojego dzieciaka?
- Nie o to chodzi... - Leć szukaj przygody panie włóczykiju...
- Niech moje nudne ustatkowane życie ci nie przeszkadza. - Zawsze musi to być tragedia?
Czekaj, nikt nie musi odchodzić.
- No i jak? - Właśnie dlatego faceci nie rozmawiają.
- Czemu co się stało ? - Diego odchodzi.
Ej to powinien być najlepszy okres w naszych życiach! Będziemy mieć dzieciaka!
- Nie Sid, oni będą mieć. - Tak, ale jesteśmy stadem. Rodziną.
Słuchaj sprawy się zmieniły. Maniek ma inne sprawy na głowie.
Dobrze się bawiliśmy. Ale czas już na coś innego.
- To zostajemy tylko we dwóch. - Nie Sid, nie dwóch.
Zdzich i Edek idą z nami?
Tylko Zdzich?
Tylko Edek?
Żegnaj Sid.
Dobra, uspokoić się... Nie mam problemów ze zdobywaniem przyjaciół.
Założe własne stado.
Hejo amigos! Que Pasa!
No cóż, chociaż wciąż mam swój wdzięk.
Cudownie.
Jest tu kto?
Ktokolwiek?
Biedaczki. Wiem jak to jest być porzuconym.
Nie martwcie się. Nie będziecie już samotne.
Zostancie tutaj! Opiekuj się bratem! Mamuśka zaraz wróci.
Mamuśka nadchodzi dziecino...
Co ja wam powiedziałem dzieciaki?
Prawie dostałem zawału przez ciebie.
Przepraszam kochanie, to dlatego że tak cię kocham.
Teraz poznaj swojego wujka Mańka i ciocię Elę.
Przedstawiam Jajusia, Skorupkę i Białko.
- Sid, cokolwiek robisz, to zły pomysł. - Moje dzieci cię usłyszą.
- To nie twoje dzieci. Odnieś je. Nie powinieneś być rodzicem. - Dlaczego?
Po pierwsze kradniesz czyjeś jaja. Po drugie z jednego prawie zrobiłeś omlet.
- Sid, ktoś się martwi i szuka ich. - Nie, były pod ziemią.
Gdyby nie ja zapadły by na jajeczną grypę.
Sid, wiem o co ci chodzi. Też będziesz miał rodzinę któregoś dnia.
Poznasz miłą dziewczynę, bez wymagań, bez perspektyw. Bez powonienia.
- On próbuje powiedzieć że... - Łapię, odniosę je.
Wy macie swoją rodzinę. A ja skończę sam. Żywot samotni...
Zawsze na lodzie !
Sam, samiuśki, samotnik!
- To dużo samotności. - Dokładnie!
- Sid zaczekaj! - Jest ok, przejdzie mu.
To jedna z zalet bycia Sidem.
Czemu mam was odnosić?
Kocham dzieci. Jestem odpowiedzialny, kochający, opiekuńczy...
A jak wy myślicie?
Wiedziałem że się z tym zgodzicie.
Nie płaczcie!
Znajdę jakieś suche miejsce.
Sam nie wiem. Bycie rodzicem to masa roboty.
Może nie jestem gotowy.
Mama!
Jestem mamą.
Gdzie jest mamusia?
Tu jestem!
Hej tylko bez takich!
Nie płaczcie. Jesteście głodne?
Wiem co zrobić.
Myślałem że jesteś samicą!
Przykro mi nie możecie wejść. Maniek mówił że to tylko dla dzieci.
Ale wy jesteście dziećmi!
Tylko nic nie popsujcie.
Leniwiec mówi że plac zabaw jest otwarty!
Czekajcie! Nie dla wszystkich!
Nie dotykaj tego!
Czym one są?
Ej dzieciaki!
On się nie dzieli! - Czy nic mu nie powiesz?
- Co? Mój dzieciak miał to pierwszy. - Nie prawda.
- Prawda. - Nie prawda.
- Kłamczuch słamciuch. - Co jest z tobą?
Jestem samotną matką z trójką dzieci. Nie zaszkodziłoby troche współczucia.
Romuś!
- Trzymaj się! - Staram się!
No wiesz, dieta, dzieci jedzą co chcą.
- Myślisz że mam grube kostki? - Kostki? Jakie kostki?
- Romuś, a ty skąd się wziołeś? - O nie!
No dalej wypluj go.
Jeśli go nie wyplujesz, to idziemy z placu zabaw!
Raz... Dwa... Nie każ mi mówić "trzy".
- Oto i on. Okaz zdrowia. - To nie mój Janek...
- Lepsze to niż nic. - Oh Natalko...
No dalej, zwróć go!
Mały Janek!
Przykro mi z tego powodu.
- To miejsce jest po zadymce. - A nas tu nawet nie było...
Tracimy to coś braciszku.
Ważne jest to że nikt nie ucierpiał. No oprócz tego tam...
- No i jej... - Mówiłem żebys je odniósł, a ty je zatrzymałeś.
- Patrz co narobiły! - To prawda, mamy problem z dyscypliną.
- Zjadanie dzieci nie jest problemem z dyscypliną. - Ale wypluł je.
To super. Dajmu mu złotą gwiazdkę. Dzieciak tygodnia!
One tu nie pasują Sid, czymkolwiek są , gdziekolwiek je znalazłeś...
- Odnieś je. - Maniek, nie mam zamiaru pozbywać się swoich dzieci.
Trzęsienie ziemi!
Już w porządku, mama jest tutaj.
Czy trzęsienia ziemi ryczą?
- Myślałam że one wygineły! - No to jest jedna wściekła skamielina.
- Sid! - Do środka, do środka!
Niech nikt się nie rusza.
Nie płaczcie.
Jesteśmy biedne małe owieczki, które zgubiły drogę.
- Sid! Oddaj je jej! Jest ich matką! - A skąd ja mam to wiedzieć?
A co chcesz, świadectwo urodzenia? Jest dinozaurem!
- Wychowywałem je w pocie i krwii! - Przez dzień! Oddaj je matołku!
Słuchaj, to są moje dzieci. Musisz przejśc przezemnie by je dostać.
Biegnij!
Nie masz nic lepszego do roboty?
Sid?
- Musi być tam na dole. - No cóż, nie żyje.
Będzie nam go brakowało.
Nie, nie tak szybko.
- Ela, tutaj ty, Edek i Zdzich zawracacie do wioski. - Tak, jasne.
Ela, widziałaś to! To będzie niebezpieczne!
- Mów do trąby! - Cudownie, po tym jak ocalimy Sida, ukatrupie go.
- Panie pierwsze. - Pięknie przodem...
- Bez bólu nie ma wióru! - Że co?
Sid!
O nie, nie, nie! Niedobrze!
Ela, zaczekaj!
Słuchaj jeśli coś poczujesz. Nawet jeśli to niby nic. Powiedz mi i się stąd wynosimy.
Potrzebujemy słowa klucza !
Coś co mówi "dziecko się rodzi!".
Co powiesz na "aaa dziecko się rodzi!".
Nie. Potrzebujemy coś krótkiego i chwytliwego.
- Jak "brzoskwinie"! - Brzoskwinie?
Kocham brzoskwinie. Są słodkie i okrąglutkie i włochate.
- Tak jak ty. - Myślisz że jestem okrąglutka?
Okrągłości są dobre! Są w dechę!
- Macie ten sam sen co ja? - Mieliśmy pod stopami cały świat!
Nawet o tym nie wiedząc.
Uciekajmy! Szybko!
- Diego? Co tu robisz? - Zwiedzam. Szukam Sida, tak jak ty.
- Jakiś ty szlachetny. - To nie czas na to chłopaki!
Potrzebujemy każdej pomocy!
Zapomnijcie!
- Tutaj, taś, taś! - Odbiło ci?
- Nie wchodzimy na to coś. - Ten dinozaur albo tamten!
To jabadabadu za dużo mnie kosztuje.
- Czuję się taki mały. - A jak ja się mam czuć?
Kryć się!
Stary jesteś jedwabisty! Jesteś jak braciak w kapeluszu.
Ja też!
Możemy go zatrzymać?
- Buck! - Co?
Nazywam się Buck!
Trochę tępę.
- Co wy tu robicie? - Naszego przyjaciela porwał dinozaur.
Cóż, jest martwy. Witajcie w moim świecie.
- A teraz spadajcie. - Nie bez Sida!
- Ela zaczekaj, może on ma rację? - Może? Przeszliśmy tak daleko, to go znajdziemy.
- Mam trop. - Idziemy.
Jeśli idziecie tam. Znajdziecie swojego przyjaciela w życiu pozagrobowym.
Dinozaur, niosący trójkę młodych i jakieś oklapłe zielone coś.
- Właśnie tego zielonego oklapłego czegoś szukamy. - Odczytałeś to ze śladów?
Właściwie to nie. Widziałem jak przechodzili wcześniej.
Zmierza do wulkanicznego żłobka dinozaurów.
Poprzez dżunglę beznadzieji.
Poprzez rozpadlinę śmierci!
Ok, powodzonka ze swoim obłedem. Ale my już pójdziemy.
Myślicie że to jakieś tropikalne SPA? Nie ochronisz swojej partnerki.
Co zrobisz tymi kiełkami? Kiedy wpadniesz na bestię.
Nazywam go Rudy.
To dobrze już się bałem że to będzie Sheldon, albo Tim.
- Mówisz że jest tam coś większego, niż mamuska dinozaurzyca? - Ależ tak!
- To dzięki niemu dorobiłem się tego! - Dał ci tą opaskę?
- Za darmo? To jest takie cool! - Może my tez dostaniemy!
Witaj w moim świecie.
- Porzućcie wszelką nadzieję wchodząc tam! - Tak, załapaliśmy. Zagłada i ból.
Odgłosy jak z dżungli bólu.
- Zaczekaj. - No co? Czy ty właśnie...
- Nie... Po prostu mam to dziwne uczucie. - Jesteś głodna? Tutaj są owoce!
- Nie, Maniek. - Nie robiłbym tego na twoim miejscu.
- To nie twoje podwórko. - Tak jakbym się miał bać ładnego kwiatka.
Tego pewnie się nie spodziewałeś.
Tak dla ścisłości. Obwiniam ciebie o to!
Przestań jeść naszych przyjaciół roślino!
- Dosyć tego. Wyrywam ją z korzeniami! - Zrób to, a zamknie się na zawsze.
- Że co? - Dobra, wyciągne ich zanim zostaną strawieni.
Zajmie to 3 minut, no może 5 dla grubego.
- Coś mnie łaskocze. - Nie mów tego będąc tak blisko mnie.
Też to czuję.
Pomocy, niech nam ktoś pomoże!
- Pośpiesz się! - Już czas!
Kto jest gruby teraz?
- Turyści. - Zwróceni przez roślinę! Wyczepiście!
- Powiedz coś. - Dzięki za uratowanie nas.
Buck czy pomożesz nam znaleźć oklapłe zielone coś?
- Nie ma takiej potrzeby! - Ależ jest!
No dobra, pomogę wam. Ale mam zasady!
Zasada nr 1: "Zawsze słuchać Bucka"
Zasada nr 2: "Trzymać się środka ścieżki"
Zasada nr 3: "Jeśli masz gazy, idziesz z tyłu"
No dalej ferajna, idziemy!
- Pownniśmy sobie zbadać głowy. - To zasada nr 4. A teraz znajdźmy twojego przyjaciela.
Już w porządku! Nie martwcie się. Będzie ok.
Od tego bujania trochę mi niedobrze.
Jestem za młody by być zjedzony!
Wow! Co za glut! Nie mówię tego każdemu!
Może coś wymyślimy?
Mógłbym brać ich w niedziele i wtorki.
Niedziel i piątki?
Weekendy?!
W porządku, mamci nic nie jest.
Jeśli mnie zjesz, to będzie zły przykład.
Jeden zero dla leniwca!
Myślisz że bestia nas znajdzie?
Rudy? Jest ogromny! Wie wszystko, słyszy wszystko. Zjada wszystko.
To znaczy TAK.
Ej, złaź mi ze ścieżki! No już, sio!
Znałem go gdy był poczwarką. Patrz co z niego wyrosło.
- To żyjesz tutaj tak sam? Bez obowiązków? - Tak, to cudowne, niezależność.
- Najcudowniejsze życie jakie singiel może mieć. - Słyszeliście to ? To jest miejscówka dla mnie.
Halo? Nie moge teraz rozmawiać. Próbuję odzyskać martwego leniwca.
A to oni myślą że ja jestem stuknięty! Wchodzimy do rozpadliny śmierci, zgubię sygnał.
Też cię kocham.
- Dobra, chodźcie za mną. - To ty po trzech tygodniach.
- To czemu nazywacie to rozpadliną śmierci? - Myśleliśmy nad śmierdzącym rowkiem.
Ale to sprawiało, że każdy chichotał.
Pani pozwoli...
- Hola, ona tego nie zrobi! - Zasada nr 1...
- No dalej mamucie, powinieneś mieć dobrą pamięć. - Zawsze słuchać Bucka!
Oczy wprzód, plecy prosto, a i tak nie wdychaj toksycznych oparów bo padniesz.
- Toksyczne opary? - Po prostu kolejny dzień w raju!
Zaczekaj!
- Ela, wszystko w porządku? - Musisz tego spróbować!
Dobra, wchodzić wszyscy! Pójdzie gładko.
Nie panikujcie! To tylko mała usterka. Wstrzymujcie oddech!
- Nie moge dłużej! - Wzioł wdech! Ja też!
- Nie jesteśmy trupami! - Brzmisz głupawo!
Pownieneś usłyszeć siebie.
Świeta, święta nadchodząąąą...
To nie trucizna.
Przestańcie się śmiać! Wszyscy!
Jaka jest zasada nr 1?
- Śmieją się, Co w tym złego? - Oni zaśmiali się na śmierć!
Przestańcie się smiać!
Wiecie co jest śmieszne? Próbujemy uratować Sida.
- A teraz wszyscy umrzemy! - Ja go nawet nie lubię.
A kto lubi? Jest idiotą!
Jak ja się w to wplątałem?
Gili gili gili.
Nie widzicie? Zginiecie!
Muszę robić wszystko.
- Czasami moczę swoje łożko! - A ja czasami moczę twoje!
- Nie jestem pewien ile z tego słyszałaś. - Słyszałam wszystko.
- Moczysz mi łóżko? - Byłem na gazie stary.
- Lepiej ruszajmy. - Nie zapominamy o kimś?
Jestem taki samotny...
No to jedziemy chłopaki. Wyżerka!
Jeśli nie będziecie jeść warzyw, to jak staniecie się wielkimi silnymi dinozaurami?
Nie, wychowałem ich na wegetarian. To zdrowszy styl życia.
Popatrz na mnie, mam futro dużo młodszego leniwca.
Przepraszam, staram się nawiązać dialog!
To nie dla was dzieci! Jest zbyt pierzaste, mięsiste i ŻYWE !
Nie jemy żywych zwierząt.
Leć, bądź wolny!
Mały, nielotny ptaszku.
Moja wtopa!
Dokąd to? Tak sobie radzisz z konfliktem? Nie ma się co dziwić że jesteś sama!
No daj spokój, czy ja mówię do siebie? Mówię że to wegetarianie. A ty na to "wrrrr".
Mówię porozmawiajmy o tym, a ty "wrrrr". Nie nazwałbym tego komunikacją.
Widzisz? To twoja odpowiedź na wszystko.
Czego ty się boisz? Jesteś największa na świecie.
Nie jesteś?
Nigdy nie przeżyjemy. Jest tu niebezpiecznie. Ponadto ich przewodnik to obłakaniec!
- Masz na myśli Bucka? O to świrus! - Wcale nie jestem!
- I jego stopy śmierdzą! - Zamknij się!
Sam się zamknij!
Dusi swoją stopę. Czy nie powinniśmy wyruszać?
Co? I dać Rudemu nocną przekąskę? Raczej nie. Czaszka ma rację, obozujemy tutaj.
- Kto jest głodny? Ja jestem!
Nie potrzebujesz kalorii!
Tam właśnie byłem. W potrzasku.
Na samym skraju przepaści.
Patrząc prosto w oko wielkiej bestii!
- Zgninołeś? - Niestety tak. Ale przeżyłem!
Nigdy nie czułem się tak żywy, niż będąc tak blisko śmierci.
Zanim mnie przełknoł. Złapałęm się jego grdyki!
Zaczołem się bujać w tył i przód!
Aż puściłem i wystrzeliłem z jego mordy!
Straciłem tego dnia oko, ale zyskałem to.
Ząb Rudego.
Oko za ząb, nos za podbródek. Tyłek za...
To stare powiedzenie...
- Jesteś super łasicą! - Ultra łasicą!
Wybuchową łasicą!
No co ? Jest.
- Dajcie mi chwilę by opowiedzieć jak przerobiłem T-REX'a w T-Reksia. - Tak mistrzu!
Wystarczy bajek jak na jeden wieczór! Chodź Ela, powinnaś wypocząć.
- Dusza towarzystwa. - Dobra, zmróżcie oko.
- Ja wezmę wartę! - Nie martw się Buck! Noc to czas oposów!
Noc należy do nas!
Dobranoc Rudy.
Czekaj, a co ze mną?
Słodkich snów dzieciaczki! Jutro cięzki dzień!
Tropienie, polowanie. Tęsknię za przyjaciółmi, oni pewnie za mną nie.
Potrafisz być delikatna, wiesz o tym?
Maniek?
Zdichu, Edek?
Maniek?
Co się dzieje? Wszystko gra?
Przepraszam, chciałem żebyś była bezpieczna. A teraz jesteś w najgroźniejszym miejscu na świecie.
To nie twoja wina. To jest większe od nas oboje.
- Musimy znaleźć Sida. - Tak, ale jakbym był lepszym przyjacielem, nie bylibyśmy tutaj.
Lepszym przyjacielem? Czy ty drwisz?
Ryzkujesz życiem swoim i partnerki oraz swojego dziecka. By ratować kumpla.
Nie najlepszy mąż i ojciec. Ale świetny przyjaciel.
Ferajna stać!
Coś wyczuwam.
Pachnie jak futrzak. Opryskany przez grupę skunksów.
To jest Sid.
Ssaki, mamy miejsce zbrodni!
Kawałek futra, ogryziona kość!
Oraz BRUKSELKA!
Myslę że, dinozaur zaatakował Sida, zaatakował brokułą.
I przerobił go na warzywo.
- Czy tobie odbiło? Sid nie jest agresywny. Ani skoordynowany. - A gdzie jest dinozaur?
Dobra, masz rację.
Druga teoria. Sid je brokułę, dinozaur zjada Sida, staje na brokułę.
Pozostawiając brokułę - WARZYWEM!
- Kiedy to straciłeś rozum? - Jakieś trzy miesiące temu.
Obudziłem się jednego razu żonaty z ananasem. Brzydkim ananasem!
Ale kocham ją.
Buck, chyba ominołeś jeden ślad.
Wasz przyjaciel może żyć, ale nie długo.
Rudy się zbliża.
Oto i cmentarny kanion, albo to co z niego zostało.
Zbliżamy się do lawy.
- Co to za odgłos? - To wiatr, mówi do nas.
- No i co mówi? - Nie wiem, nie znam wietrznego.
- Ela? - W porządku. Nie martw się o mnie.
Ela uciekaj!
- Maniek! - Skacz na krawędź!
Ela?!
Wszystko w porządku, jestem tu u góry.
Trzymaj się, zaraz tam będziemy.
Zaczekaj!
Przerwa!
Jesteście coraz szybsi!
Nie jest tutaj tak źle. Ładna pogoda, przyjaźni sąsiedzi.
Witaj sąsiedzie!
Rudy!
- Nigdy nie słyszałęm takiego dinozaura. - To Sid.
- Musimy się zwijać! - Maniek, ANANASY!
- Ananasy? - Ma zachcianki...
- Grejfruty, nektarynki?! - Zamawia koktajl owocowy.
- Myśl. BRZOSKWINIE! - Brzoskiwinie?
BRZOSKIWINIE ! DZIECKO !
- Dziecko nadchodzi! - Spróbuj wstrzymać!
- Czy ktoś może go dla mnie plasnąć? - Zrobione.
Można zrobić tylko jedno. Oposy wy ze mną. Maniek zajmij się Elą, dopóki nie wrócimy.
Co? Nie możesz odejść teraz. Zeszła ze szlaku! Co z zasadą nr 2?
Zasada nr 5 mówi że można ją zignorować, jeśli dotyczy samicy, albo ślicznego szczeniaczka.
- Wiesz co zmyślam te zasady w locie. - Tak, ale ona... Musisz...
Hej, spokojnie, zabezpieczam tyły.
Teraz to ja rozumiem. Idziemy ziomale!
- Zajmij się naszą siostrą koleżko! - Żadnego nacisku.
Co to miało znaczyć "zabezpieczam tyły" ? Lepiej przód, to tam jest akcja.
Jest ok, tatuś nadchodzi. Musze przyznać kochanie, masz wyczucie czasu.
Uciekaj!
Nie bój się. To tylko lawa.
- Chłopaki, jesteście gotowi na przygodę? - Tak, sir!
- Na niebezpieczeńśtwo? - Tak, sir!
- Na śmierć? - Yyy... Możesz powtórzyć pytanie?
Skaczemy!
- Latałeś już takim? - Nie, to mój pierwszy raz.
- Jest tam! - Ela?
- Muszę się do niej dostać. - Słuchaj, ja ją ochronię. Ty zatrzymaj tych gości.
Maniek, jeśli do niej dotrą, to będzie za późno. Musisz mi zaufać.
Dobra, zróbmy to!
Paluszki aż pieką! Nóżka za nóżką!
- Sorka tancerzu, ale ja tu rodzę ?! - A tak, przepraszam.
- W porządku? - Czy w porządku?! Czy wiesz cokolwiek o rodzeniu?
Właściwie to nie, ale Maniek już idzie.
- Diego, boję się. Czy moge porzymać cię za łapę? - Tak, jasne.
- To tylko skurcz. - Nie!
Patrz! Jest tam!
- Roger! (slang "przyjołem") - Nie, Sid!
Wiem, Roger! - Może najpierw Sid, a potem wrócimy po Rogera?
Nieważne, wio!
Buck!
- Czekaj, Sid jest w drugą stronę! - Powiedz to im!
No dawajcie wy przerośnięte kurczaki!
Nie martw sie o nic, Idzie świetnie.
Cudownie. Przepraszam na chwilkę.
- Po prostu oddychaj! - Diego!
Oddychaj, to jest ważne!
Złap amunicję!
Ognia!
Asta la vista ptaszyno!
łapmy naszego leniwca!
Mayday! mayday! Tracimy wysokość!
Trzymajcie to! Zajeżdza rybą!
Otrząsnij się z tego!
Ciągnąć!
To jest koniec Sida leniwca.
- Hejka Sid, to ja! - I ja!
Ale kto tym kieruje?
Zaczekaj, moje dzieci! Nawet się nie pożegnałem.
- Dasz radę! Pchaj! - Nie dam rady!
- Jeszcze jedno pchnięcie! - Nie masz pojęcia przez co przechodzę!
Dobra zapomnij że to powiedziałem. Zróbmy to razem.
Wole was wymarłych!
No dalej stary. Chyba jesteśmy blisko.
Jest idealna. Powinniśmy ją nazwać Ela.
Mam lepsze imię. BRZOSKWINKA.
- Brzoskwinka? - Czemu nie? Jest słodka, krąglutka i włochata.
Brzoskwinka? Podoba mi się.
- Widziałam to twardzielu. - Nie, to ostatni dinozaur rozcioł mi oko.
No dobra, nie jestem z kamienia.
- Nadlatujemy! - To on!
- O to chłopiec! - To jej ogon.
To dziewczynka. Jesteś taka piękna.
Wygląda jak jej mamusia. Bez urazy Maniek.
- Jesteś piękny ale wewnątrz. - Dobrze że wróciłeś Sid.
Nie sądziłęm że to powiem, ale brakowało mi cię.
Szkoda że moich dzieci nie ma tutaj. Zaprzyjaźnilibyście się.
- Obiecałem sobie że nie będę płakał. - Ale ja nie!
Zapomniałem jak to jest być częścią rodziny.
A ty co? Myslałeś o dzieciach?
Dobra ssaki, czas zabrać was do domu.
To jest to ssaki, tutaj zaczeliście. To była niezła zabawa. Może częściej ?
- No nie wiem. - No tak, racja, całe to niebezpieczeństwo śmierci.
- Buck zostaje tutaj. - Nie udało by się nam bez ciebie.
Oczywiście, ale na mnie już czas. Nie jesteśmy sami, prawda?
Witaj Rudy!
Tutaj ty kupo mięcha!
Szukasz czegoś?
To chodź i sobie weź!
Do jaskini! Uciekajcie!
- Zostań z dzieckiem! - Damy sobie radę. Idź.
Tchórz.
Plum! I wyskakuje łasiczka!
Uciekajcie! Sio, sio!
Diego! Łap!
Przez środek, dookoła, jeszcze jeden ruch.
Wiecej szczęścia następnym razem "śnieżynko". Szybko! To go długo nie powstrzyma!
Zaczekajcie!
Dobra robota, mamuśko!
Chodźcie tu dzieci. Mamcia wam coś powie. To tutaj teraz należycie.
Na pewno wyrośniecie na wielkie, przerażające dinozaury.
Takie jak wasza matka.
Mamuśko? Dbaj o nasze dzieci.
- Jesteś dobrym rodzicem Sid. - Dzięki.
- Czy mogę być niańką Brzoskwinki? - Nie licz na to.
- Jestem tani! - No dobra, pomyślę.
- Takk! - Nigdy do tego nie dojdzie.
Odszedł. Co ja mam teraz robić?
- To łatwe, chodź z nami! - Czyli tam na górę?
Nigdy nie myślałem nad powrotem. Byłem tutaj tak długo.
- Nie wiem czy się tam wpasuję. - Popatrz na nas.
Wyglądamy jak normalne stado?
Żegnaj wielkoludzie.
Chodź Brzoskwinko.
- On żyje. - Buck?
- Ja muszę... - Taak...
Pozatym, ten świat powinien zostać tu na dole. Dbaj o nich tygrysie.
Zawsze słuchać Bucka.
Rudyyy!
- Wszyscy w porządku? - A gdzie Buck?
Nie martwcie się. Jest tam gdzie chce.
- Czy będzie w porządku? - Żartujesz? Nic nie zabije tej łasicy.
To o Rudego się martwię.
- WIem że ta sprawa z dzieckiem to nie dla ciebie. - Nie odchodzę koleżko.
- Życiowa przygoda, jest właśnie tutaj. - Ale ja miałem całą przemowę...
... żeby ci pokazać że jestem twardy i jednocześnie opiekuńczy i szlachetny.
Dorastają tak szybko. Popatrz na moje, tak jakby sie urodziły wczoraj a odeszły następnego dnia.
- Tak było Sid. - Tak, to była robota.
Tak, kochanie. Witaj w Epoce Lodowcowej.
Koniec.
Odwiedź www.NAPiSY.info